Midnight Mass (2021)

Recensie Midnight Mass (2021)

Midnight Mass recensie

Door Jordy Gomes op
Vader Paul Hill (Hamish Linklater) creëert een wederopkomst in het geloof en onverklaarbare gebeurtenissen worden al snel bestempeld als een wonder van bovenaf. Echter heeft iedereen in deze kleinschalige gemeenschap wel wat te verbergen. Welke geheimen komen er als eerst aan het licht?

Wederom flikt Mike Flanagan het weer. In mijn ogen is hij de beste regisseur binnen het moderne horrorgenre. Geen goedkope bangmakerij of een overbelading aan jumpscares komen in zijn werk voorbij. Hij produceert genuanceerde horror en begrijpt dat het genre hand-in-hand gaat met pijn, verdriet en drama. Deze combinatie zorgt ervoor dat al zijn films en series zoveel meer zijn dan wat de norm is. Dit zijn menselijke verhalen waarbij de angst voortkomt door het meeleven met sympathieke personages die je geen kwaad toewenst. Midnight Mass (2021) behoort ook in dit rijtje thuis.

Wat kan het geloof je bieden? Waarvoor kun je het gebruiken en tot wanneer blijft het gezond om je geloof uit te oefenen? Hoever kan je gaan voordat het overslaat en verandert in een gevaarlijke obsessie? De nieuwe Netflix miniserie behandelt dit soort thema’s en toont op fascinerende wijze hoe de verschillende personages op het eiland hiermee omgaan - allemaal op eigenaardige manieren.

Iedereen heeft een bepaald beeld van het geloof, of de andere kant, gelooft helemaal niet in God. Juist dit tweede wordt ook prominent in de serie uitgelicht. De twijfel in het goede dat God kan doen, aangezien er zoveel leed wordt veroorzaakt in de wereld waar Hij dan geen stokje voor steekt. Hoe kan iemand met een duister verleden zijn vertrouwen leggen in een God die nooit voor hem klaarstond in tijden van nood? Midnight Mass bevat veel van dit soort filosofische vraagstukken en beantwoord deze door de afleveringen heen beetje bij beetje. Dankzij de zware onderwerpen is het best veel wat er allemaal tegelijk op je afkomt, maar dit creëert ook een aangrijpende kijkervaring die nog lang na de aftiteling blijft rondspoken in je hoofd.

Wacht wel met oordelen tot je het eind hebt gezien, want in alle opzichten is dit een slow burn - wat inhoudt dat de serie langzaam te werk gaat met het opzetten van een geloofwaardige gemeenschap en karakterontwikkeling prioriteit heeft op de rest. Op momenten lijkt er weinig vooruitgang te komen in het plot, waardoor de traagheid voelbaar is. Gelukkig balanceert Midnight Mass dit door elke aflevering te voorzien van spanning, mysterie en een vleugje horror om zo je interesse te behouden. Je geduld wordt beloont wanneer we het mysterie ontrafelen en alle puzzelstukjes op zijn plaats vallen. De climax is oprecht gewaagd te noemen.

Ook inhoudelijk gezien weet Mike Flanagan precies wat hij doet, overal is over nagedacht. Lange onafgebroken shots waardoor je, in the moment, aanwezig lijkt te zijn op locatie met de spelers. Intieme conversaties die steeds meer lagen onthullen van de gebroken persoonlijkheden binnen deze gemeenschap - allemaal geweldig gespeeld door een dijk van een cast. Grimmige en sfeervolle beelden dat het kleinschalige eiland beklemmend laat overkomen. En uiteraard gespannen momenten van horror. Steeds dat ene, verontrustende, beeld herhalen als trauma in iemand’s slaap of in de duisternis van de nacht gloeiende ogen laten oplichten - altijd op de achtergrond, subtiel weggewerkt en hierdoor juist echt kippenvel-waardig.

Verder is het een vermelding waard dat, vanwege het plot en de grote invloed die God hierin speelt, de miniserie misschien minder zal aanspreken als je zelf ook weinig interesse hebt in onderwerpen met betrekking tot het geloof. Afgelopen projecten, The Haunting of Hill House (2018) & The Haunting of Bly Manor (2020), waren wat meer gericht op spookhuis verhalen en bevat misschien meer traditionele horror-elementen waar kijkers op afkomen. Ook ik kan eerlijk toegeven me meer aangetrokken te voelen naar bovengenoemde twee series dan zijn nieuwste werk.

Dit betekent niet dat we Midnight Mass (2021) afraden, in tegendeel, omdat de serie zo anders uitpakt dan zijn voorgangers valt hij aangenaam op. Dit is een hele nieuwe invalshoek dat een deconstructie biedt van het geloven (of niet geloven) in een hogere macht zoals God. Uniek vertelt door het horrorgenre te gebruiken als zijn voornaamste uitlaatklep. Hierdoor weet de miniserie genoeg indruk achter te laten voor een plek tussen mijn verrassingen van het jaar.

Cast: Zach Gilford Kate Siegel Hamish Linklater Rahul Kohli
Henry Thomas Kristin Lehman Samantha Sloyan Annabeth Gish
Regie: Mike Flanagan
Genre: Horror Drama
Speelduur: 7:35 uur

Plus- & minpunten

Samengevat de plus- en minpunten van Midnight Mass:

Pluspunten

Overzichtelijke regie van Mike Flanagan, Unieke invalshoek en combinatie van horror/drama, Acteerwerk van Hamish Linklater als Priester Paul Hill, Sterke rollen voor Zack Gilford, Kate Siegel & Rahul Kohli, Frustrerende bijrol van Samantha Sloyan als de gluiperige Bev Keene, Soundtrack van The Newton Brothers, Intieme conversaties over het geloven en niet geloven in een hogere macht zoals God, Subtiele momenten van horror, Verrassende plotwendingen, Gewaagde climax

Minpunten

Langdradigheid is voelbaar op momenten, Weeft niet alle verhaalelementen even sterk samen, Misschien minder toegankelijk dan voorgaande miniseries vanwege de grote rol dat God speelt in dit verhaal, Voor mij niet zo sterk als Hill House (2018) of Bly Manor (2020)

Beoordeling

Jordy Gomes beoordeelt Midnight Mass met een 7,5 / 10.

7,5

Midnight Mass is door 1 filmrecensent beoordeeld met een 7,5 / 10.

Nuttige recensie

40 / 40 personen vinden deze recensie van Midnight Mass nuttig. Vind jij deze recensie nuttig?

Ja, vind ik nuttig
Nee, vind ik niet nuttig
Bekijk de trailer van Midnight Mass
Relevante films binnen het genre Horror
10
Recensie The Fly (1987)
8,5
Recensie The Curse of Frankenstein (1957)
6,5
Recensie Halloween Kills (2021)
0,5
Recensie Axe (1974)
6
Recensie Inferno [1980] (1980)
7
Recensie Malignant (2021)