Deze film toont de beginjaren van Michael Jackson en de muziek die hij door de jaren heeft gemaakt.
Michael is door Jordy Gomes op 23 april 2026 beoordeeld met een 6,5 / 10.
Michael Jackson is de volgende muzikant over wie een biografische film is gemaakt. Zijn familieleden waren actief betrokken bij de productie, waardoor scherpe randjes grotendeels worden vermeden. Het eindresultaat is een mix van muzikaal eerbetoon en een wat oppervlakkige imitatie. Helaas wordt het nergens zo creatief als Elton John’s Rocketman (2019) of uniek als Robbie Williams’ Better Man (2024).
Het is eng hoe dicht Jaafar zijn oom benadert. De stem, het uiterlijk en de lach: er zijn momenten waarop je vergeet dat je naar een acteur kijkt. Naast Jaafar is Colman Domingo als zijn vader en manager Joe Jackson de andere uitblinker - een man die vaak harde klappen uitdeelt. Hun turbulente relatie vormt het dramatische middelpunt van het verhaal, waarbij Michael constant probeert te ontsnappen aan zijn manipulatieve invloed.
‘Michael biedt een mix van muzikaal eerbetoon en een wat oppervlakkige imitatie.’
De film behandelt niet Michaels hele leven. We zien de opkomst van de Jackson 5 tot de uitgave van het nummer Bad in 1988. Hierdoor kan het verhaal zich focussen op meer diepgang, maar juist dat aspect valt tegen. Zo zijn er maar weinig individuele gesprekken tussen Michael en zijn broers, met wie hij jarenlang op het podium stond. Hoe kijken zij naar hun vader, die hen mishandelt, of naar Michaels succesvolle solocarrière? Hier had veel meer emotie in kunnen zitten. Nu voelen sommige van hen bijna als achtergrondfiguranten.
Kom je puur voor de liedjes, dan zit je hier goed. Iconische muziekvideo’s als Beat It en Thriller worden nauwkeurig nagemaakt. Hoewel dit indrukwekkend is, valt het imiteren hier duidelijk op. Het drama maakt in deze film plaats voor de muziek, terwijl dat eigenlijk andersom zou moeten zijn. Het verhaal lijkt meer geïnteresseerd in Michael als artiest, de persoon die de grootste aller tijden wil worden, en minder in de man daarachter. Daardoor blijft het geheel wat afstandelijk, hoe sterk Jaafar ook zijn best doet om Michael van menselijkheid te voorzien.
Misschien dat de bekende formule die deze biografische films hanteren nu echt zijn breekpunt heeft bereikt. Michael begint en eindigt vrijwel identiek aan Bohemian Rhapsody (2018), wat geen toeval lijkt, aangezien producent Graham King verantwoordelijk was voor beide projecten. Fans van Michael zullen waarschijnlijk genieten van deze verfilming en minder openstaan voor kritiek. Als recensent moet ik film en muziek echter gescheiden houden. Zijn grote hoeveelheid bekende nummers en invloed op de wereld blijven als artiest ongeëvenaard, maar als filmproject hadden de makers meer buiten de vertrouwde lijntjes moeten kleuren.
Nu in de bioscoop
