Dune (1984) (1984)

Recensie Dune (1984) (1984)

Dune (1984) recensie

Door Vince Christiaans op
Na de moord van hertog Leto Atreides (Jürgen Prochnow) gaat zijn zoon Paul (Kyle MacLachlan) de strijd aan met zijn vijanden om de heerschappij over woestijnplaneet Arrakis; de bron van een felbegeerde grondstof die de machtsverhoudingen in het universum bepaald.

Sinds de publicatie van Frank Herberts Dune in 1965 zijn er verschillende pogingen gedaan om deze sciencefictionepos te verfilmen, maar altijd bleek de uitdaging te groot. Totdat het project omstreeks 1981 in handen viel van David Lynch, een jonge regisseur die naam had gemaakt met de macabere film Eraserhead (1977). 


In tegenstelling tot het simpele goed-versus-slecht scenario van Star Wars (1977) is Dune niet makkelijk samen te vatten. In zijn boek schetst Frank Herbert een universum vol politieke intriges, handelsoorlogen en religieuze revoluties. Ter verduidelijking start Lynch zijn filmversie met een klungelige monoloog, maar zelfs mét deze uitleg is het lastig om je niet verloren te voelen. 

De rest van de film doet weinig om de kijker op zijn gemak te stellen. Nog voordat het plot boven water komt word je overdonderd door een humorloze mix van bizarre termen, personages en locaties. Ook de filmmakers lijken weinig vertrouwen te hebben in hun vermogen om het verhaal visueel te vertellen, getuige van de vele voice-overs waarmee elk plotpunt nog eens dik wordt onderstreept.

Lynch zijn cast is uitzonderlijk, maar ook zij lijken slachtoffer te worden van het overweldigende bronmateriaal. Hierdoor is een groot deel van de acteerprestaties erg houterig. Gelukkig levert hoofdrolspeler Kyle MacLachlan een bewonderenswaardig filmdebuut af en gaat Kenneth McMillan heerlijk overboord in zijn rol als de misselijkmakende Baron Harkonnen.

Als Dune ergens in uitblinkt dan is het production design. Lynch zijn visie is vaak adembenemend. Vooral de sets en de kostuums zien er prachtig uit, maar ook de muzikale ondersteuning van Toto en Brian Eno weet je te transporteren naar de woestijnplaneet Arrakis. Alleen de effecten lijden onder het lage budget, waardoor slechts de gigantische zandwormen echt weten te overtuigen. 

Ondanks al zijn harde werk lukt het David Lynch niet om Dune tot een samenhangende kijkervaring te maken, maar voor liefhebbers van het boek is deze ambitieuze eerste verfilming nog altijd een interessante afleiding. De vraag is dan ook of Denis Villeneuve, regisseur van o.a. Arrival (2016) en Blade Runer 2049 (2017), het er beter vanaf zal brengen met zijn naderende filmversie.

Cast: Kyle MacLachlan Francesca Annis Leonardo Cimino Brad Dourif
José Ferrer Linda Hunt Freddie Jones Richard Jordan
Virginia Madsen Silvana Mangano Everett McGill Kenneth McMillan
Jack Nance Siân Phillips Jürgen Prochnow Paul Smith
Patrick Stewart Sting Dean Stockwell Max von Sydow
Alicia Roanne Witt Sean Young
Regie: David Lynch
Genre: Sciencefiction Klassieker Boekverfilming
Speelduur: 2:17 uur

Plus- & minpunten

Samengevat de plus- en minpunten van Dune (1984):

Pluspunten

Prachtige sets en kostuums, Buitenaardse sfeer, Uniek, Ambitieus, Sterke cast, Muziek van Toto en Brian Eno

Minpunten

Onsamenhangend, Te veel plot voor één film, Effecten zijn niet erg overtuigend, Gebrek aan humor

Beoordeling

Vince Christiaans beoordeelt Dune (1984) met een 6 / 10.

6

Dune (1984) is door 1 filmrecensent beoordeeld met een 6 / 10.

Nuttige recensie

10 / 13 personen vinden deze recensie van Dune (1984) nuttig. Vind jij deze recensie nuttig?

Ja, vind ik nuttig
Nee, vind ik niet nuttig
Bekijk de trailer van Dune (1984)
Filmklassieker Dune (1984) door Vince
Relevante films binnen het genre Sciencefiction
8,5
Recensie Inception (2010)
9
Recensie Close Encounters of the Third Kind (1977)
8,5
Recensie Little Shop of Horrors (1986)
8,5
Recensie The  Invisible Man (1933) (1933)
7
Recensie Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith (2005)
8,5
Recensie V for Vendetta (2006)