Soldaat Pierre ontmoet de charismatische Francis, die samen met een groep afgekeurde soldaten geïmproviseerde toneelvoorstellingen maakt om het moreel van de troepen hoog te houden.
Coward is door Rick Schuttinga op 22 oktober 2026 beoordeeld met een 8 / 10.
Pierre is de soldaat en Francis de afgekeurde, gespeeld door de twee karakteristieke koppen van Emmanuel Macchia en Valentin Campagne. Het moment dat de jongemannen kennismaken is een hilarisch opgevoerd stukje toneel. De spanning tussenbeide bouwt geleidelijk op, de aantrekkingskracht voelbaar. Hun ontluikende liefde is prachtig, de situatie geeft hen nog mogelijkheden, maar in de periode onacceptabel. Ergens aan het begin hint Dhont nog naar een derde liefde maar doet er goed aan dat niet verder te ontdekken.
Francis is de chef van een toneelgezelschap, om de soldaten verlichting te bieden tussen de gruwelen van de loopgraven. De liedjes van de soldaten zijn heel aanstekelijk en boosten het moraal van soldaat en filmkijker. Ook de toneelvoorstellingen zijn prachtig, steeds professioneler opgevoerd. Waar je denkt dat de groep gaat touren met dezelfde show weet Coward je steeds weer te verrassen met weer een nieuwe aanvulling aan het oeuvre, weer mooier dan de vorige.
‘Het escapisme van het toneel maakt een goed contrast met de hel aan het front.’
Het escapisme van het toneel maakt een goed contrast met de hel aan het front. De balans de twee werelden is goed. Wel duurt Coward iets aan de lange kant en dat komt met name door de epiloog. Een wat verloren tussenstuk om de overgang naar de slotscène niet te groot te maken.
Met zijn derde film weet Lukas Dhont (Close, Girl) weer indruk te maken. Samen met zijn debuutfilm een verhaal over de vele kleuren binnen de queer-gemeenschap, en ergens kun je Close ook dat thema toekennen. Dhont maakt subtiele films die ontdekken door middel van emotie en gevoel en veel minder door het uitgesprokene.
Nu in de bioscoop
