De onvoorstelbaar wrede en bloedige beelden van de talloze doden en gewonden door bombardementen en beschietingen in de door de Russen belegerde Oekraïense havenstad Mariupol.
20 Days in Mariupol is door Rick Schuttinga op 28 december 2026 beoordeeld met een 9 / 10.
20 Days in Mariupol vindt iets later dan gewoonlijk haar weg naar de Nederlandse bioscopen. De documentaire kwam drie jaar geleden uit en is twee jaar geleden op de Nederlandse televisie uitgezonden. Nu een maand na Mstyslav Chernov's nieuwste docu over de Russisch-Oekraïense Oorlog (2000 Meters to Andriivka) kan ook de invasie en daarmee de start van de "speciale militaire operatie", waarbinnen havenstad Marioepol doelwit was, in de bios ervaren worden.
Al snel is Marioepol afgesloten van de buitenwereld en veel burgers zijn vertrokken. Wat begint met verlate straten, ingestorte gebouwen en kleine brandhaarden leidt al snel tot achtergebleven burgers die thuis niet meer veilig zijn.
‘Wegkijken is geen optie.’
2000 Meters to Andriivka gaat over militairen, 20 Days in Mariupol over burgers, over het bewust treffen van burgerdoelen. En dat gaat gepaard met grafische beelden in ziekenhuizen, op straten en in schuilkelders. Chernov en persfotograaf Evgeniy Maloletka blijven in de stad om alles vast te leggen. Ze filmen alles, tanks die schieten op flatgebouwen, de reanimatie van een kind van 18 maanden, de ontruiming van een kraamafdeling omdat deze zonet is aangevallen. Massagraven en massa's burgerslachtoffers.
Een baby wordt met een keizersnede ter wereld gebracht maar toont geen teken van leven. De artsen doen alles wat ze kunnen en dan, na een zenuwslopende, veel te lange tijd, hard babygekrijs. Iedereen kan opgelucht ademhalen. Om dan weer bommen te horen vallen en je te beseffen dat dit de wereld is waar die baby het eerste licht zag: oorlog.
Beschaving is een flinterdunne laag over het oerinstinct van de mens, een laagje waardoor we in goede tijden wel samen dingen voor elkaar krijgen. In tijden van oorlog worden goede mensen beter en slechte mensen slechter.
De beelden die 20 Days in Mariupol toont zijn zeer emotioneel, hartverscheurend en beangstigend. Maar zoals een geïnterviewde zegt: "Het moet ook pijn doen om te zien", en dat doet het. Wegkijken is geen optie. We moeten allemaal weten wat er gaande is aan de grenzen van ons Europa.
Nu in de Nederlandse bioscopen
