Wanneer de vermiste dochter van een koppel weer opduikt, verandert hun vreugdevolle hereniging in een grote nachtmerrie.
The Mummy is door Jordy Gomes op 17 april 2026 beoordeeld met een 6,5 / 10.
Van The Mummy worden al sinds 1932 filmadaptaties gemaakt. Veel kijkers associëren de naam vooral met de avontuurlijke sfeer van The Mummy (1999), die werd gevolgd door The Mummy Returns (2001) en The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor (2008). Onlangs werd bekendgemaakt dat Brendan Fraser en Rachel Weisz hun rollen opnieuw gaan vertolken in een vierde deel, dat gepland staat voor 2028.
Daarnaast was er nog de mislukte poging uit 2017. Deze film moest een gezamenlijk universum opstarten, maar kwam door de slechte ontvangst nooit echt van de grond. Nu is het de beurt aan de horrorproductiehuizen van Jason Blum (Blumhouse) en James Wan (Atomic Monster) om The Mummy terug te brengen naar zijn angstaanjagende roots. Daarvoor schakelen ze regisseur Lee Cronin in, die eerder verraste met Evil Dead Rise (2023).
‘Ondanks geslaagde horrormomenten voelt dit zelden als een echte Mummy-film.’
Cronin weet goed hoe hij spannende situaties moet creëren en voegt daar soms expliciete, smerige details aan toe. Of het nu gaat om bloed, slijm, spuug of tanden: er is genoeg aanwezig om mensen met een zwakke maag te laten wegkijken. De akelige sfeer is voortdurend voelbaar, zelfs wanneer het verhaal inhoudelijk weinig met het titelpersonage te maken heeft. Sporadisch komen het oude Egypte en hiërogliefen voorbij, maar het komt over alsof de makers een bestaand script hebben gebruikt en daar de titel The Mummy op hebben geplakt. Daardoor is het lastig te voorspellen hoe de film bij het publiek zal vallen.
Fans van het klassieke Universal Monsters-personage zullen hier nauwelijks iets herkenbaars in terugzien. Deze herinterpretatie heeft duidelijk geen interesse in een traditionele Mummy-film en voelt meer als een nieuwe toevoeging binnen franchises als The Conjuring of Evil Dead: een jong meisje raakt bezeten door een kwaadaardige entiteit en we zien hoe dit de familiedynamiek ontwricht. Hoewel dit grotendeels effectief wordt gebracht, blijft het allemaal erg herkenbaar.
Als horrorfilm komt Lee Cronin’s versie van The Mummy toch uit op een voldoende. Tot aan de bombastische climax – die van mij wat ingetogener had gemogen – bevat de film een strakke spanningsopbouw met meerdere momenten die blijven hangen. Op technisch vlak zit de film bovengemiddeld in elkaar, maar het is jammer dat er zo weinig wordt gedaan met de rijke historie van dit personage.
Nu in de bioscoop
