Hana is geneeskundestudente en worstelt met haar lichaam en eetbuien. Wanneer ze een oude jeugdvriendin tegenkomt die bijna onherkenbaar is afgevallen, ontdekt ze de wereld van afslankpillen.
Saccharine is door Rick Schuttinga op 5 juli 2026 beoordeeld met een 7 / 10.
Saccharine is een kunstmatige zoetstof zonder calorieën, het is 300-500 keer zoeter is dan gewone suiker. Een soort van het gewenste zonder het ongewenste, maar wel met bijwerkingen. Precies zoals de film: een pil waardoor je alles kunt eten zonder aan te komen, zelfs af te vallen, maar wel met een gevaarlijke prijs.
Dit is een slim geschreven film. Hoe Hana (Midori Francis) geneeskundestudent is en toegang heeft tot medische onderzoeksapparatuur en de juiste bronnen, als ook het gebruik van de bollende spiegeling en waarom een entiteit zich aan jou vastklampt. Je kunt beargumenteren dat het allemaal te eenvoudig is geschreven, maar goede ideeën hoeven niet ingewikkeld te zijn. Filmmaker Natalie Erika James schrijft zelf haar eigen oplossingen voor de problemen in het verhaal. Uiteindelijk zit Saccharine logisch in elkaar, alles klopt.
‘Saccharine is een slim geschreven film.’
Is met bijna twee uur wel aan de lange kant. Doet ook best veel in die speelduur. De relatie met Hana's moeder en het niet al te duidelijke zijverhaal met Hana's vader kunnen beter worden weggelaten. Dan blijft focus over, focus op dieetcultuur. Want los van horror kaart Saccharine sociaal-maatschappelijke kwesties aan van gewichtsverlies, obsessie en verslaving, of nog het meest het voldoen aan een ideaalbeeld. Vriendin Josie (Danielle Macdonald) is de sterkste kritische noot tegen het gedrag van Hana en uiteindelijk Alanya (Madeleine Madden) op een tegenstrijdige manier ook.
Saccharine is een prima film van Australische bodem. Het is de emotionele connectie met Hana die geen diepte krijgt en de opvulling met irrelevante zijverhalen die geschrapt hadden kunnen worden. Als je dan ziet dat Relic (2020) ook van filmmaker Natalie Erika James is, dan is de conclusie dat de twee films goed samen passen. Beide een genrecombinatie, met dit keer meer body horror en geen link naar een ziekte maar een obsessie.
