Televisiepresentator Chris Hansen wordt beroemd met zijn controversiële programma waarin hij mannen confronteert die minderjarigen proberen te ontmoeten. Terwijl de kijkcijfers stijgen, vervaagt de grens tussen journalistiek en sensatie.
Primetime is door Daniël Reins op 12 oktober 2026 beoordeeld met een 7,5 / 10.
Robert Pattinson blijft me verbazen met de rollen die hij kiest en met Primetime levert hij wat mij betreft een van zijn sterkste performances tot nu toe af. Hij weet Chris Hansen op een ontzettend interessante manier neer te zetten en je merkt hoeveel aandacht hij aan zijn personage heeft besteed. Zijn manier van praten, zijn lichaamstaal en de manier waarop hij steeds verder opgaat in zijn rol maken het een performance waar ik echt van heb genoten. Pattinson heeft de afgelopen jaren al laten zien hoe veelzijdig hij is, maar dit is voor mij opnieuw een goed voorbeeld van hoe sterk hij kan zijn in de juiste rol.
In Primetime duiken we in de wereld achter To Catch a Predator, het bekende programma waarin mannen werden geconfronteerd nadat ze online contact hadden gezocht met mensen die ze voor minderjarigen hielden. Wat begint als een programma dat misstanden aan het licht wil brengen, verandert steeds meer in een verhaal over kijkcijfers, macht en de drang om succes te behalen. De film laat je nadenken over de vraag waar de grens ligt tussen journalistiek en entertainment. Wanneer ben je nog bezig met het aan de kaak stellen van misstanden en wanneer draait het vooral om sensatie en kijkcijfers? Dat vind ik een van de interessantste kanten van de film.
Ook de sfeer werkt goed. De film heeft een ongemakkelijke en soms bijna beklemmende uitstraling, waardoor je als kijker regelmatig het gevoel krijgt dat er iets niet helemaal klopt. De manier waarop bepaalde scènes zijn gefilmd en de bijzondere visuele stijl passen goed bij het verhaal. Tegelijkertijd vond ik die aanpak niet altijd even sterk werken. Soms voelde het alsof de film vooral bezig was met het neerzetten van een bepaalde sfeer, terwijl ik juist meer wilde weten over de personages en hun beweegredenen.
Dat heeft ook te maken met het tempo, want op sommige momenten vond ik het verhaal wat langzaam aanvoelen. Er zijn scènes die voor mijn gevoel iets korter hadden gekund, waardoor het verhaal wat vlotter was gebleven. Grappig genoeg vond ik het einde dan juist weer te snel gaan. Op het moment dat ik het gevoel kreeg dat het verhaal echt interessant begon te worden, was de film alweer afgelopen. Daardoor bleef ik met behoorlijk wat vragen zitten.
Ik had bijvoorbeeld graag meer willen zien van de juridische problemen rondom het programma en de gevolgen die dat uiteindelijk heeft gehad. Ook de persoonlijke situatie van Chris Hansen had wat mij betreft meer aandacht mogen krijgen. Hoe ging hij om met alles wat er gebeurde, zowel op professioneel als privégebied? En hoe ging het daarna verder met hem? Ik snap dat je niet alles in één film kunt behandelen, maar juist omdat de film zoveel interessante onderwerpen aansnijdt, vond ik het jammer dat sommige daarvan niet verder werden uitgewerkt. Het einde voelde daardoor voor mij een beetje abrupt, alsof er nog een heel stuk verhaal ontbrak.
Een ander puntje waar ik achteraf over nadacht, is dat ik vooraf de documentaire Predators had gekeken. Dat had ik misschien beter andersom kunnen doen. Doordat ik al meer wist over To Catch a Predator en de gebeurtenissen rondom het programma, werden bepaalde ontwikkelingen in de film voor mij wat minder verrassend. Natuurlijk vertelt Primetime zijn eigen verhaal en is het geen documentaire, maar ik denk dat ik er met minder voorkennis nog meer in had kunnen opgaan. Mocht je de film nog willen kijken, dan zou ik daarom aanraden om eerst Primetime te bekijken en daarna pas de documentaire.
Uiteindelijk heb ik me zeker vermaakt met Primetime, vooral dankzij Robert Pattinson, die voor mij echt het hoogtepunt van de film is. Ook de ongemakkelijke sfeer en de interessante vragen over sensatiezucht en journalistieke verantwoordelijkheid maken het een film die nog even in je hoofd blijft zitten. Toch had ik graag gezien dat het verhaal iets strakker was verteld en dat er meer tijd was genomen om de gebeurtenissen goed af te ronden. Er zat voor mij nog meer potentie in, maar alleen al voor Pattinsons performance vind ik dit een film die de moeite waard is.
Nu in de Vlaamse bioscopen
